Maderoterapia

Nacisk i tarcie rozszerzają naczynia w skórze i tkance podskórnej. Przepływ krwi w tym miejscu na chwilę rośnie i stąd bierze się czerwień oraz ciepło, które czujesz po zejściu z leżanki. Ten efekt liczy się w minutach i godzinach, nie w tygodniach.

Drugi mechanizm to bodziec na tkankę łączną. Powtarzalne ścinanie i rozciąganie powięzi powierzchownej oraz przegród podskórnych zmienia na jakiś czas ich uwodnienie i sprężystość, więc po serii skóra bywa gładsza w dotyku. Trwałej przebudowy kolagenu masażem nikt nie wykazał i nie będę udawać, że jest inaczej.

Trzeci to zwykła fizyka. Przejście narzędzia prowadzone w stronę węzłów chłonnych przesuwa płyn z przestrzeni międzykomórkowej. Ta sama zasada co w drenażu, tylko brutalniejsza i przez to mniej precyzyjna.

Siniak nie jest miarą skuteczności. Wybroczyna oznacza pęknięte naczynko, a nie udany zabieg. Poprawnie poprowadzona godzina zostawia czerwień schodzącą w godzinę, a nie fiolet na tydzień.

Pomiar obwodu zaraz po zabiegu pokazuje przesunięty płyn, nie ubytek tkanki. Dlatego nie mierzę ud na wyjściu i nie obiecuję centymetrów. Ten zabieg nie usuwa cellulitu, nie odchudza, nie rozbija komórek tłuszczowych i nie leczy obrzęku ani niewydolności żylnej. Komórka tłuszczowa nie pęka od nacisku wałka.

Nie ma tu też żadnego wypłukiwania toksyn. Częstsze oddawanie moczu wieczorem bywa reakcją na przesunięcie płynu w tkankach i tyle to znaczy. Jeśli coś w obszarze pracy niepokoi Cię medycznie, to sprawa dla lekarza, nie dla mnie.