Stopy

Najszybszy sposób, żeby cały człowiek zwolnił, i najmniej miejsc, w których da się coś zepsuć. Dobry zeszyt na pierwszy raz, jeśli boisz się karku.

Etap 1

Ciepłe ręce

zajmie 2–3 minuty

Stopa jest przyzwyczajona do buta i podłogi, nie do czyjejś dłoni. Pierwsze minuty służą temu, żeby przestała się bronić.

Krok 1Zapytaj, czy chce — przy stopach częściej niż gdzie indziej odpowiedź brzmi „wolałbym nie”.
Krok 2Niech usiądzie wygodnie z wyciągniętymi nogami, a Ty oprzyj stopę na poduszce albo złożonym kocu, tak żeby noga leżała i niczego nie trzymała.
Krok 3Obejmij stopę obiema dłońmi i po prostu ją potrzymaj przez kilka oddechów, aż się ogrzeje.
Krok 4Sprawdź wzrokiem, zanim zaczniesz: pęknięta skóra, otarcia, zmienione paznokcie albo obrzęk oznaczają, że dziś odpuszczasz tę stopę.

Czego nie robić

Nie łaskocz. Pełna dłoń i pewny dotyk zamiast samych opuszków — łaskotanie to napięcie, nie żart.
Nie zaczynaj od podeszwy. Ona jest najbardziej wrażliwa i najgorzej znosi zaskoczenie.

Po czym poznaszStopa przestaje sama napinać się do ruchu i robi się cięższa w Twoich dłoniach.

Zanim przejdziesz dalej

Idź dalej, gdy stopa jest ciepła i nie ucieka. Jeśli palce nadal się podkurczają, zostań tu.

Etap 2

Ręce, które słuchają

zajmie 3–4 minuty na stopę

Teraz ruch — szeroki, pewny i przewidywalny. Cała robota polega na tym, żeby nie zaskakiwać.

Krok 1Ujmij piętę jedną ręką, a drugą powoli okręcaj stopę w kostce w obie strony — tylko w zakresie, w którym idzie bez oporu.
Krok 2Przesuwaj kciukami po podeszwie pasami, od pięty do palców, przez całą szerokość stopy.
Krok 3Rozsuń kciukami przestrzenie między kośćmi na wierzchu stopy, od kostki w stronę palców.
Krok 4Pociągnij spokojnie każdy palec po kolei, bez szarpania i bez strzelania.
Krok 5Zakończ długim gładzeniem całej stopy i dopiero wtedy przejdź do drugiej.

Czego nie robić

Nie wgniataj się punktowo w podeszwę. Nie leczysz stąd żadnego narządu — po prostu rozluźniasz stopę.
Nie rób jednej stopy dłużej niż drugiej. Ciało liczy i asymetria jest odczuwalna.

Po czym poznaszOddech zwalnia, a rozmowa cichnie sama. Przy stopach dzieje się to szybciej niż gdziekolwiek indziej.

Pytaj, zanim dotkniesz.

Patrycja

Zanim przejdziesz dalej

Poziom trzeci przy stopach jest opcjonalny. Jeśli ta osoba już odpłynęła, po prostu skończ — to jest sukces, nie brak.

Etap 3

Ręce, które szukają

zajmie 2 minuty

Zatrzymanie w jednym miejscu. Krótko, na wyraźną prośbę i bez szukania na własną rękę.

Krok 1Zapytaj, czy jest miejsce, które prosi się o dłuższą chwilę.
Krok 2Oprzyj tam kciuk całą powierzchnią, nie czubkiem, i dociśnij tyle, ile potrzeba, żeby poczuć opór — nie więcej.
Krok 3Zostań przez pięć spokojnych oddechów i puść powoli, nie szarpnięciem.
Krok 4Zakończ gładzeniem całej stopy, żeby ostatnie wrażenie było szerokie, nie punktowe.

Czego nie robić

Nie dociskaj paznokciem ani czubkiem kciuka — zostawia siniaki i boli jeszcze następnego dnia.
Nie wracaj do tego samego punktu po raz trzeci. Jeśli po dwóch razach nic się nie zmienia, to nie jest miejsce do rozmasowania.

Po czym poznaszNapięcie pod kciukiem ustępuje w trakcie tych pięciu oddechów, a nie po mocniejszym dociśnięciu.

Zanim przejdziesz dalej

To koniec zeszytu.

Sprawdź na sobie

Zanim zrobisz to komuś, zrób to sobie na własnym udzie. Twój ból to jedyny miernik siły, jaki masz za darmo — i zwykle okazuje się, że naciskasz dwa razy mocniej, niż myślisz.

Tego nie przeczytasz

Siły dotyku nie da się opisać słowami — ani tu, ani nigdzie indziej. Jedyny sposób, żeby ją poznać, to poczuć ją na sobie i mieć obok kogoś, kto powie „za mocno” zanim zdążysz zrobić komuś nieprzyjemnie. Poproś Patrycję na koniec wizyty, żeby pokazała Ci to na Twoim karku. Zajmie pięć minut i zobaczysz, jak mało to naprawdę nacisku.

Umów wizytę

Inne zeszyty