Zeszyt
Dłonie i przedramiona
Ręka, która osiem godzin trzyma mysz, sztywnieje od łokcia w dół — a przez cały dzień nikt jej nie dotyka. Pięć minut, można przy stole, bez rozbierania i bez oleju.
Etap 1
Ciepłe ręce
Ustawienie. Ręka, która wisi w powietrzu, nigdy się nie rozluźni, bo cały czas pracuje nad tym, żeby się utrzymać.
- Krok 1Usiądźcie przy stole naprzeciwko siebie.
- Krok 2Połóż jej przedramię na złożonym ręczniku albo poduszce, wnętrzem dłoni do góry, tak żeby leżało całym ciężarem.
- Krok 3Obejmij przedramię obiema dłońmi i potrzymaj przez kilka oddechów, nic nie robiąc.
- Krok 4Oprzyj też swoje łokcie o stół. Twoje ręce mają być podparte tak samo jak jej.
Czego nie robić
- Nie trzymaj czyjejś ręki w powietrzu. To najczęstszy błąd i wystarcza, żeby cała reszta nie zadziałała.
- Nie zaczynaj od nadgarstka. Zaczynasz od miejsca, które nie boli.
Po czym poznaszRęka staje się ciężka i przestaje pomagać Ci ją trzymać.
Zanim przejdziesz dalej
Idź dalej, gdy przedramię leży całym ciężarem na podparciu.
Etap 2
Ręce, które słuchają
Praca na całej długości, od łokcia w dół. Tu wystarczy jeden ruch powtórzony wiele razy.
- Krok 1Obejmij przedramię obiema dłońmi i ściskaj je miękko, przesuwając się od łokcia do nadgarstka.
- Krok 2Odwróć rękę i przejdź tak samo po wierzchu, gdzie mięśnie są twardsze.
- Krok 3Weź dłoń w obie swoje i rozsuwaj kciukami jej wnętrze na boki, jakbyś rozprostowywał zmiętą kartkę.
- Krok 4Pociągnij spokojnie każdy palec po kolei.
- Krok 5Zamień ręce i zrób dokładnie to samo po drugiej stronie — tyle samo czasu.
Czego nie robić
- Nie strzelaj palcami ani nadgarstkiem, nawet jeśli ktoś o to prosi.
- Nie naciskaj mocno w zgięciu łokcia ani po wewnętrznej stronie nadgarstka. Tam jest za płytko na siłę — biegną tam nerwy i naczynia tuż pod skórą.
- Mrowienie albo drętwienie palców kończy pracę na tej ręce. Natychmiast, bez dokańczania.
Po czym poznaszPalce, do tej pory podkurczone jak przy myszy, prostują się same i dłoń zostaje otwarta.
Pytaj, zanim dotkniesz.
Patrycja
Zanim przejdziesz dalej
Poziom trzeci robisz tylko wtedy, gdy ta osoba wskaże konkretne miejsce.
Etap 3
Ręce, które szukają
Jedno miejsce, zwykle po wierzchniej stronie przedramienia. Krótko i bez ambicji.
- Krok 1Poproś, żeby pokazała palcem miejsce, które najbardziej się odzywa.
- Krok 2Oprzyj tam kciuk płasko i dociśnij tyle, żeby poczuć opór — nie tyle, żeby zabolało.
- Krok 3Zostań przez pięć oddechów, potem puść powoli.
- Krok 4Przejedź na koniec całą dłonią po przedramieniu od łokcia do palców.
Czego nie robić
- Nie szukaj punktów na własną rękę i nie nazywaj tego, co czujesz. Twarde miejsce to twarde miejsce.
- Nie rób tego, jeśli ból towarzyszy drętwieniu palców — to sprawa dla lekarza, nie dla kciuka.
Po czym poznaszOpór pod kciukiem ustępuje sam, bez dociskania.
Zanim przejdziesz dalej
To koniec zeszytu.
Sprawdź na sobie
Zanim zrobisz to komuś, zrób to sobie na własnym udzie. Twój ból to jedyny miernik siły, jaki masz za darmo — i zwykle okazuje się, że naciskasz dwa razy mocniej, niż myślisz.
Tego nie przeczytasz
Siły dotyku nie da się opisać słowami — ani tu, ani nigdzie indziej. Jedyny sposób, żeby ją poznać, to poczuć ją na sobie i mieć obok kogoś, kto powie „za mocno” zanim zdążysz zrobić komuś nieprzyjemnie. Poproś Patrycję na koniec wizyty, żeby pokazała Ci to na Twoim karku. Zajmie pięć minut i zobaczysz, jak mało to naprawdę nacisku.
Umów wizytęInne zeszyty